کد خبر : 20532
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۶ - ۱۸:۵۸
10 views بازدید

پرنده سیاه؛ مخوف ترین و سریعترین هواپیمای تاریخ!

اگر دوست دارید به مقالات علمی مقاله پرنده سیاه؛ مخوف ترین و سریعترین هواپیمای تاریخ! را مطالعه کنید و با دوستان خود به اشتراک بگذارید. امیدواریم این مقاله علمی میتواند مورد استقبال شما واقع شود. وب‌سایت گانزمانیتور: در میانه دهه ۵۰ میلادی و در لحظه جنگ سرد، ایالات متحده در حال برنامه ریزی برای تولید یک هواپیمای فوق سری بود که جای هواپیمای جاسوسی U-2 […]

اگر دوست دارید به مقالات علمی مقاله پرنده سیاه؛ مخوف ترین و سریعترین هواپیمای تاریخ! را مطالعه کنید و با دوستان خود به اشتراک بگذارید. امیدواریم این مقاله علمی میتواند مورد استقبال شما واقع شود.

وب‌سایت گانزمانیتور: در میانه دهه ۵۰ میلادی و در لحظه جنگ سرد، ایالات متحده در حال برنامه ریزی برای تولید یک هواپیمای فوق سری بود که جای هواپیمای جاسوسی U-2 را بگیرد. هواپیمایی که به این منظور ساخته شد، یکی از ویژه ترین پرنده های قرن بیستم است: پرنده سیاه.

 لاکهید U-2

 

وقتی که CIA درخواست تولید یک هواپیمای جاسوسی پیشرفته را معرفی کرد، تیم دیزاین ویژه کمپانی لاکهید یعنی اسکانک ورکس اولین گروهی بودند که با یک دیزاین باورنکردنی و توانمند به آن جواب دادند. دیزاین پیشنهادی آن ها می موفق شد در ارتفاع نزدیک به فضا با سرعت ۳٫۵ ماخ حرکت کرده و ردپایش در رادار به قدری پایین بود که حدودا برای هر راداری غیرقابل شناسایی ارزیابی می شد.

 لاکهید SR-71

 

 آنچه در مورد

بر طبق ماهیت وجودی این هواپیمای جاسوسی، سازمان سیا چندین کمپانی صوری تاسیس کرد تا خرید تیتانیوم ضروری برای تولید هواپیما تسهیل شود. نکته جالب این بود که این تیتانیوم از اتحاد جماهیر شوروی تهیه می شد، کشوری که هدف اصلی عملیات های کسب معلومات و شناسایی های هواپیماهای جاسوسی آمریکایی قلمداد می شد.

 

 آنچه در مورد

قبل از پرنده سیاه، تیتانیوم تنها در نازل های خروجی موتور و دیگر قطعاتی که برای حفاظت یا خنک کردن در معرض دماهای بالا قرار دارند استفاده می شد؛ با اینحال بیش از ۸۵% پرنده سیاه از تیتانیوم ساخه شده و باقی آن نیز از مواد کامپوزیت ساخته شده است.

 

 آنچه در مورد

به دلیل آتی نگر بودن دیزاین این هواپیما، بسیاری از تکنولوژی های استفاده شده در آن، باید اختراع می شدند. این بدین معنی است که ابتدا نیاز های هواپیما سنجیده شده و سپس تکنولوژی مطابق با آن نیاز دیزاین و ابداع شده است! بسیاری از این تکنولوژی ها از دهه ۶۰ تا به این لحظه بازهم در حال استفاده هستند.

برای شما هم جالب است؟ :  شیوه سریع تایپ فرمول ریاضی در ورد +تصویر

 

 آنچه در مورد

یکی از مشکلات مهم در تولید این هواپیما، کار کردن با تیتانیوم بود. بیش از ۶۰۰۰ قطعه برای هواپیما ساخته شد که عده ای از این قطعات به دلیل سختی کار با آلیاژهای تیتانیوم فاقد کیفیت و استاندارد مدنظر تولیدکنندگان آن بود. تیتانیوم برخلاف خواص ضدخوردگی، سبکی و مقاومت بالایی که دارد، در عده ای موارد ماده ای بسیار پر دردسری در مراحل تولید است.

 

آنچه در مورد  
دریل های عادی در مقابل تیتانیوم کارساز نیستند. در مسیر تولید، بعد از ایجاد ۱۷ سوراخ مته دریل بطور کلی از بین می رفتند؛ به علاوه از طرف دیگر در لحظه جوشکاری برای نگهداری فلز در مقابل اکسیژن از گاز بی اثر آرگون که بسیار پرهزینه و کمیاب است استفاده شد تا بهترین کیفیت جوشکاری تضمین شود. با این وجود تیتانویم مشکلات دیگری هم برای این هواپیما ایجاد کرده بود که پیشتر بدان اشاره خواهد شد.

 اتاقک خلبان

 

 آنچه در مورد

با اینحال بعد از تولید، فرصت به پرواز دادن این هواپیما می رسد: خدمه ی هواپیمایی که می تواند در ارتفاع ۲۶ هزار متری پرواز کند، با دو اخطار بنیادی دست و پنجه نرم می کنند. اولی هوشیار ماندن در ارتفاع بسیار بالا و دومی زنده ماندن در صورت پیش آمدن یک شرایط اضطراری و اجبار به اجکت شدن خلبان است؛ سرگرد برایان شول، خلبان سابق SR-71 در کتابی که با استناد به تجربیاتش با اسم خلبان این هواپیمای ویژه داشته می نویسد که جهان در ارتفاع بالا و سرعت ۳٫۵ ماخی به قدری سریع از پایین پای هواپیما می گذرد که می تواند در چند دقیقه از بسیاری کشورهای خاور میانه عبور کند.

 

آنچه در مورد  

خلبانان این هواپیما برای جلوگیری از فشار بسیار کم و کمبود اکسیژن در ارتفاعات بالا باید لباس های خلبانی ویژه فشار بپوشند.

 

آنچه در مورد  

 

آنچه در مورد  

یک نکته جالب در باب اتاقک خلبان این هواپیما این است که ابزارهای رایانه ای در لحظه دیزاین و تولید پرنده سیاه که به انتهای دهه ۵۰ و ابتدا دهه ۶۰ برمی گردد وجود نداشتند؛ از اینرو اتاقک خلبان این هواپیما بطور کلی آنالوگ (دستی) بود!

برای شما هم جالب است؟ :  پهپاد انتحاری هیرو 30؛ کوچک و سبک، با اینحال کشنده!

 

آنچه در مورد  

پرنده سیاه می تواند در ارتفاع بالا، به سرعت ۳٫۵ ماخ دست بیابد. در این سرعت دمای سطح هواپیما در اثر اصطکاک با هوای کم موجود به ۲۶۰ درجه سانتی گراد می رسد. اگر سیستم تهویه هوای مناسبی در هواپیما وجود نداشته باشد، این دمای سطحی می تواند در داخل کابین خلبان دمایی برابر ۱۲۰ درجه ایجاد کند که برای خلبان مرگ بار است. با اینحال پرنده سیاه از یک مبدل حرارت استفاده می کند که این گرمای سطحی را به سوخت منتقل می کند، تا به دمای احتراق نزدیک شود و با این وجود، هدررفت انرژی کاهش بیابد.

 

آنچه در مورد  
۳۵۱۱ ماموریت جاسوسی از ابزارهای نظامی، تحرکات نیرو ها و سیلوهای هسته ای اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ سرد برای پرنده سیاه مقرر کرده شد. ابزارهای جاسوسی این هواپیما به آن اجازه می داد در ارتفاع ۲۴ هزار متری از سطحی برابر ۲۶۰ هزار کیلومتر مربع در هر ساعت تجسس کند. بسیاری از این ماموریت ها در خاورمیانه انجام شدند.

اندازه بزرگ این هواپیما، از نبود قطعات و ابزارهای دیجیتال در دهه ۶۰ ناشی می شود. تمام ابزارهای ضروری هواپیما اندازه هایی بزرگ تر از مدلهای دیجیتال حال حاضر خود داشتند.

 

 آنچه در مورد

ظاهر ویژه هواپیما در ترکیب با موادی که بدنه آن را می پوشانند، توانایی رادارگریزی بالایی به ان پرنده سیاه می دهد؛ ردپای راداری این هواپیما نزدیک به هیچ است. پرنده سیاه اولین هواپیمایی بود که اختلاف فاحشی با نمونه های قبل از خود در رادارگریزی داشت.

 

 آنچه در مورد
»» از ۳۲ هواپیمای ساخته شده از این نمونه، ۱۲ فروند از بین رفتند، با اینحال هیچ کدام بر اثر حریق دشمن سقوط نکردند: اگر خلبان SR-71 باشید تنها کاری که ضروری است برای فرار از انفجار و برخورد موشک انجام دهید این است که نیروی پیشران هواپیما را گسترش دهید تا کم کم موشک از لحاظ ها ناپدید شود.

برای شما هم جالب است؟ :  با 15 سلاح مخوف و پیشرفته روسیه آشنا شوید (2)

»» بی تردید پرنده سیاه از لحظه خود بسیار جلوتر بود. با اینحال به دلیل نبود تکنولوژی های بسیار در دهه ۶۰،  بسیاری از نقایص دیزاین آن بدون راه حل باقی ماندند.

»» یکی از بزرگترین مشکلات سر راه طراحان تولید مخازن سوخت بود. بدلیل آنکه هیچ ماده پرکاربردی در آن وقت توانایی ایستادگی در طرف دیگر اختلاف دمای عادی و لحظه پرواز هواپیما را نداشت (سلول ها دچار شکستگی و نشت سوخت می شدند) لاکهید این مخازن را طوری دیزاین کرد که با گرم شدن، منبسط شوند تا جلوی نشت سوخت گرفته شود.

»» برای کاهش وزن بیشینه برخاست و شوک وارد شده به بدنه تیتانیومی، سلول های سوختی SR-71 کامل پر نمی شدند؛ به علاوه از طرف دیگر سوختی که برای روشن شدن هواپیما استفاده می شد دارای اختلاف از سوختی بود که برای پرواز کردن استفاده می شد. از اینرو، پرنده سیاه بالافاصله بعد از پرواز به وسیله هواپیماهای سوختگیری در هوا سوختگیری می کرد.

»» پرنده سیاه با تمام مزیت ها و نقاط قوتش، هواپیمای بسیار گرانی است. ناوگان این هواپیما در نیروی هوایی آمریکا در سال ۱۹۸۹ بازنشسته شد؛ کمی بعد در سال ۱۹۹۳ برای انجام عملیات هایی در خاور میانه به کار بازگردانده شده و سپس در سال ۱۹۹۸ به کلی از کار کنار رفت. تمام نمونه های آن به جز دو فروند در موزه قرار دارند. این دو فروند تا سال ۱۹۹۹ به وسیله ناسا استفاده شدند.

سایت “ایران پی پر” امیدوار است مقالات علمی آن از نمونه مقاله پرنده سیاه؛ مخوف ترین و سریعترین هواپیمای تاریخ! مورد بهره برداری شما دوستان عزیز واقع شود. در بیشتر مواقع میتوانید دوستان خود را با ابزارهای سایت در باب این مقاله و مباحث دیگر سایت مطلع کنید.

لینک

به این پست امتیاز دهید.
علاقه۰عدم علاقه۰
منابع : ناموجود
نویسندگان : ناموجود

تبليغات تبليغات تبليغات تبليغات